مرسدسبنز SL و بررسی مدل کوپه C107
داستان کلاس SL مرسدسبنز با معرفی مدل افسانهای 300SL در میانه دهه ۱۹۵۰ میلادی آغاز شد؛ خودرویی که خیلی زود جایگاه ویژهای در میان خودروهای اسپرت پیدا کرد. پس از آن، مدل W121 BII با نام 190SL بهعنوان نخستین عضو رسمی خانواده SL وارد میدان شد، اما از نظر تواناییهای فنی فاصله قابلتوجهی با 300SL داشت و نتوانست همان میزان موفقیت را تکرار کند. در اوایل دهه ۱۹۶۰، نسل دوم با کد W113 و لقب پاگودا معرفی شد. این نسل به لطف ظاهر متمایز، مهندسی پختهتر و پیشرانههای قدرتمندتر، نخستین SL به شمار میرفت که توانست رضایت طیف گستردهای از خریداران را جلب کند.
سری ۱۰۷ را میتوان یکی از ماندگارترین و دوستداشتنیترین محصولات مرسدسبنز در بازار ایران دانست؛ خودرویی که طراحی اصیل، امکانات رفاهی مناسب و توان فنی قابلتوجه را در قالب محصولی گرانقیمت گرد هم آورد. مرسدسبنز در دهه ۱۹۷۰ میلادی نسل سوم SL را با کد R/C107 معرفی کرد. این خودرو با بهرهگیری از فناوریهای روز و پیشرانههای قویتر، برای نخستین بار در خانواده SL بهصورت جدی در برابر کوپهها و خودروهای اسپرت قدرتمند آمریکایی قرار گرفت. این پلتفرم از همان سالهای ابتدایی حضور در ایران، به دلیل فرم بدنه خاص خود با لقب «اتاق شکاری» شناخته شد.
در این مطلب، یک دستگاه مرسدسبنز SLC با کد C107 را بررسی میکنیم؛ کوپهای اروپایی با آرایش صندلی ۲+۲ که در گروه خودروهای لوکس شخصی قرار میگیرد و با دقت و وسواس زیادی نگهداری شده است. خودروشاپ نیز پلتفرم تخصصی خرید و فروش خودرو است که خدماتی مانند کارشناسی فنی و امکان خرید اقساطی بدون ضامن را در اختیار کاربران قرار میدهد.
فردریش گایگر از تأثیرگذارترین طراحان تاریخ مرسدسبنز محسوب میشود. بسیاری از طراحان برجسته، از جمله برونو ساکو، مسیر حرفهای خود را زیر نظر او آغاز کردند. اگرچه تعداد پروژههای مستقیم گایگر چندان زیاد نیست، بخش مهمی از خودروهای شاخص مرسدسبنز پیش از دهه ۱۹۸۰ حاصل نگاه طراحی و مهندسی او هستند.
در کارنامه این طراح، مدلهای پیش از جنگ جهانی دوم مانند 500 و 540K با کد W29، مرسدسبنز 300SL گالوینگ، مدل W110 با لقب فینتِیل، نسل W113 یا پاگودا، W116 و لیموزین باشکوه سری ۶۰۰ دیده میشوند. این محصولات هرکدام بخشی از هویت تاریخی مرسدسبنز را شکل دادهاند.
نسل سوم SL در سال ۱۹۷۱ بر پایه ساختار مونوکوک برگرفته از W114 شکل گرفت و در دو گونه SL و SLC به بازار آمد. نسخه SL با طول کمتر، فاصله محوری کوتاهتر و ارتفاع پایینتر، برای دو سرنشین طراحی شده بود و امکان استفاده از سقف پارچهای تاشو یا سقف فلزی جداشدنی را داشت. در مقابل، SLC یک کوپه ثابت با ظرفیت ۲+۲ نفر بود که ابعاد خارجی آن به حدود ۴۳۹۰ میلیمتر طول، ۱۷۹۰ میلیمتر عرض و ۱۳۳۰ میلیمتر ارتفاع میرسید.

مدل SLC را باید نخستین تجربه جدی مرسدسبنز برای ساخت یک کوپه چهارسرنشینه بر اساس پلتفرم خودرویی دونفره دانست. برخلاف رویکرد رایج آن زمان که کوپههای بزرگ از سدانها مشتق میشدند، این بار مهندسان مرسدسبنز مسیر متفاوتی را انتخاب کردند. برای تفکیک نسخه رودستر از مدل کوپه، حرف R برای SL و حرف C برای SLC در کد شناسایی به کار رفت؛ به همین دلیل دو مدل با کدهای R107 و C107 شناخته میشوند. این الگوی نامگذاری بعدها نیز حفظ شد و مدلهای SL نسلهای بعد عمدتاً با پیشوند R معرفی شدند.
خانواده ۱۰۷ عمر تولید قابلتوجهی داشت. نسخه دونفره SL از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۹ روی خط تولید باقی ماند، در حالی که SLC چهارسرنشینه بین سالهای ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۱ تولید شد. از نظر طول عمر، SL پس از مرسدسبنز G کلاس یکی از باسابقهترین محصولات این برند محسوب میشود. تفاوت میان نمونههای دهه ۱۹۷۰ و مدلهای دهه ۱۹۸۰ نیز بیشتر به فیسلیفتهای محدود، تغییرات جزئی در ابعاد بدنه و اصلاحات ظاهری مربوط است؛ به همین دلیل نسخههای دهه ۱۹۸۰ معمولاً اندکی جمعوجورتر به نظر میرسند.

طراحی بدنه C107 در نگاه نخست اصالت یک مرسدسبنز کلاسیک را به نمایش میگذارد. جلوپنجره افقی و باریک با نشان بزرگ سهپر، چراغهای یکپارچه مخصوص نسخههای اروپایی، درهای کشیده، پنجره جانبی کرکرهای ویژه SLC و صندوق عقب کوتاه، مجموعهای هماهنگ و شاخص را پدید آوردهاند. رینگهای آلومینیومی باروک ساخت فوکس نیز در کنار چراغهای عقب با طرح کرکرهای، از مهمترین جزئیات بصری این نسل به شمار میآیند.
نسخههای مخصوص بازار آمریکا به دلیل قوانین ایمنی و زیستمحیطی سختگیرانه، از نظر فنی و ظاهری با مدلهای اروپایی تفاوت داشتند. پیشرانههای V8 با حجمهای ۳.۵، ۳.۸ و ۵.۶ لیتر، سپرهای بزرگتر مجهز به ضربهگیر و چراغهای گرد چهارگانه در جلو، از نشانههای اصلی نمونههای آمریکای شمالی بودند. در نتیجه، مدل اروپایی از نظر تناسبات ظاهری و سادگی طراحی، معمولاً جذابیت بیشتری برای علاقهمندان خودروهای کلاسیک دارد.

خودروی مورد بررسی در زمان تولید با تایرهای ۲۰۵ و رینگهای ۱۴ اینچی عرضه شده بود؛ ترکیبی که از دیدگاه امروزی چندان اسپرت به نظر نمیرسد. بسیاری از مالکان برای بهبود جلوه ظاهری و افزایش چسبندگی، سراغ رینگ و تایرهای عریضتر، معمولاً با پهنای ۲۲۵ میلیمتر یا بیشتر، میروند. با این حال، استفاده از سایز فابریک برای خودرویی که با هدف حفظ اصالت کلاسیک نگهداری میشود، انتخاب منطقیتری است.
کابین سری ۱۰۷ یکی از پختهترین و زیباترین طراحیهای داخلی مرسدسبنز در دوره خود را ارائه میکند. این موضوع با توجه به جایگاه بالای خانواده SL در سبد محصولات برند، کاملاً قابل انتظار است. شاخصترین ویژگی داشبورد، آرایش پنجگانه خروجیهای سیستم تهویه است که سه دریچه آن در بخش مرکزی قرار گرفتهاند؛ در میان این مجموعه، یکی از دریچهها با ساعت آنالوگ کلاسیک تلفیق شده است. چنین چیدمانی بعدها در برخی محصولات مرسدسبنز، بهویژه مدلهای کلاس S و خودروهای اسپرت این برند، با تفسیرهای مدرنتر دوباره دیده شد.
مجموعه نشانگرهای آنالوگ سهگانه با اعداد خوانا، زمینه روشن و جزئیات زردرنگ نیز هویت سنتی کابین را کامل میکند. این سبک گرافیکی که زمانی امضای محصولات مرسدسبنز بود، بهتدریج از ابتدای قرن بیستویکم جای خود را به نمایشگرها و صفحات دیجیتال داد؛ به همین دلیل، حضور آن در C107 برای علاقهمندان خودروهای کلاسیک ارزش و جذابیت ویژهای دارد.





خرید اقساطی خودرو از خودروشاپ
اگر بودجهی نقدی کامل را ندارید، در خودروشاپ میتوانید خودرو را بهصورت اقساطی و بدون ضامن تهیه کنید. همهی خودروها پیش از تحویل، بدنه و فنی کارشناسی میشوند تا دقیقاً همان خودروی سالمی را بگیرید که ارزش قیمتش را دارد.




نظرات کاربران
نظرات کاربران