خرید خودرو
صنعت خودروسازی آمریکا از دهه ۱۹۵۰ تا اواسط دهه ۱۹۷۰ میلادی یکی از درخشان‌ترین دوره‌های خود را پشت سر گذاشت. البته این موضوع به معنای کم‌اهمیت بودن محصولات آمریکایی در دهه‌های بعد نیست، اما بسیاری از ماندگارترین خودروهای تاریخ این کشور به همین بازه زمانی تعلق دارند. فورد تاندربرد که در انگلیسی Thunderbird نامیده میشود و در ایران با تلفظ‌های «ثاندربرد» و «تاندربرد» شناخته شده است، یکی از شناخته‌شده‌ترین محصولات این دوران به شمار می‌رود. این خودرو از سال ۱۹۵۴ تا ۲۰۰۵ در ۱۱ نسل تولید شد و هر نسل، هویت بصری و مشخصات فنی متفاوتی داشت.
فورد ثاندربرد مدل ۱۹۶۳ در دوران خودروهای کلاسیک، به تعداد بسیار محدودی وارد ایران شد و امروزه یکی از نمونههای کمیاب و ارزشمند کلکسیونی محسوب میشود. در افسانه‌های برخی قبایل بومی آمریکای شمالی، تاندربرد موجودی اسطوره‌ای است که با حضور خود رعدوبرق و صاعقه را به همراه می‌آورد.
تاندربرد در قالب‌های مختلفی مانند سدان و کوپه عرضه شد، اما جایگاه اصلی آن در گروه خودروهای لوکس شخصی قرار داشت. به همین دلیل، رقبایی مانند بیوک ریویرا، کرایسلر 300G و در برخی موارد استودبیکر آوانتی را هدف قرار می‌داد، نه خودروهای اسپرتی همچون شورولت کوروت. در این بررسی خودرو، نمونه‌ای هاردتاپ کوپه از مدل ۱۹۶۳ را ارزیابی می‌کنیم؛ خودرویی که مانند بسیاری از تاندربردهای کلاسیک، حضور بسیار محدودی در بازار ایران داشته است. از نسل سوم این فورد بیش از ۲۱۴ هزار دستگاه ساخته شد و سهم مدل ۱۹۶۳ حدود ۶۳ هزار دستگاه بود؛ رقمی که کمترین تیراژ تولید را در میان سه سال این نسل نشان می‌دهد. خودروشاپ نیز به‌عنوان پلتفرم تخصصی خرید و فروش خودرو، خدمات کارشناسی فنی و امکان خرید اقساطی بدون ضامن را در اختیار کاربران قرار می‌دهد.
بررسی طراحی فورد تاندربرد نسل سوم
در طراحی نسل‌های نخست تاندربرد می‌توان تأثیر مدل‌های خانواده اسکای‌لاینر فورد را به‌وضوح مشاهده کرد؛ شباهت میان این محصولات در فرم بدنه و جزئیات ظاهری کاملاً مشهود بود. نسل سوم بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳ روی خط تولید قرار داشت و خودرو مورد بررسی، به آخرین سال تولید این نسل تعلق دارد. فورد در این نسل رویکردی متفاوت را در پیش گرفت و با استفاده از فرم‌های کشیده و گلوله‌ای در نمای جانبی، چهره‌ای به وجود آورد که در زمان خود نمونه مشابه چندانی نداشت.
بدنه تاندربرد نسل سوم ترکیبی از خطوط سیال، سطوح نرم و جزئیات آیرودینامیک است. در قسمت جلو، چهار چراغ گرد داخل جلوپنجره‌ای بزرگ و مشبک قرار گرفته‌اند و سپر فولادی کروم‌کاری‌شده، عرض خودرو را کامل می‌کند. روی کاپوت نیز برآمدگی شکاف‌داری دیده میشود؛ عنصری که بعدها در محصولات مختلف فورد، به‌ویژه موستانگ، بارها مورد استفاده قرار گرفت. خط شانه از بخش بیرونی گلگیرهای جلو آغاز میشود و با همراهی نوار کرومی تا انتهای بدنه امتداد می‌یابد. فرم دمدار یا Fintail در قسمت عقب، شاخصترین ویژگی طراحی این خودرو است.
در نمای کناری، دو شیار موازی دیگر از محدوده گلگیر جلو به سمت درها و بخش عقب کشیده شده‌اند. هماهنگی این خطوط با سقف دورنگ، قالپاق‌های براق و تایرهای دارای نوار سفید، ترکیبی کاملاً متعلق به عصر خودروهای کلاسیک ایجاد می‌کند. این جزئیات، علاوه بر افزایش جذابیت بصری، باعث شده‌اند نمای جانبی تاندربرد نسبت به بسیاری از رقبای هم‌دوره خود پیچیده‌تر و شاخص‌تر به نظر برسد.
طراحی قسمت عقب در مقایسه با نمای جلو و پهلو، ساده‌تر است و بیشترین تأکید آن بر چراغ‌های دایره‌ای و بزرگ قرار دارد. این چراغ‌ها یادآور نمونههای به‌کاررفته در محصولات اسکای‌لاینر و گلکسی فورد هستند. فرم توربین‌مانند چراغ‌ها از فضای فناوری و رقابت فضایی آمریکا در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ الهام می‌گرفت؛ دوره‌ای که نشانه‌های مرتبط با موشک و فضا در طراحی خودروها محبوبیت زیادی داشتند. شباهت این چراغ‌ها به خروجی موتور موشک، دلیل اصلی شکل‌گیری عنوان چراغ‌های توربینی بود و همین رویکرد در برخی مدل‌های کرایسلر و جنرال موتورز نیز دیده می‌شد.
در نهایت، با خودرویی به طول ۵۲۰۷ میلی‌متر، عرض ۱۹۲۸ میلی‌متر و فاصله محوری ۲۸۷۵ میلی‌متر روبه‌رو هستیم. این ابعاد، تاندربرد را در بخش پایینی خودروهای سایز متوسط قرار می‌دهد؛ محصولی که در عین ابعاد قابل توجه، با ظاهر متفاوت و رویکردی لوکس، هویت مستقلی برای خود ساخته است.
فضای داخلی و تجهیزات فورد تاندربرد ۱۹۶۳
کابین تاندربرد ۱۹۶۳ به اندازه نمای بیرونی آن شخصیت دارد و از ترکیب رنگ‌ها و تزئینات چشمگیر بهره می‌برد. استفاده از پوشش‌های دورنگ در بدنه و اتاق، در میان خودروسازان آمریکایی آن دوره رواج زیادی داشت و چند سال بعد، برندهای اروپایی مانند مرسدس‌بنز و ب‌ام‌و نیز از این الگو برای ایجاد جلوه‌ای لوکس‌تر استفاده کردند.
داشبورد با ساختاری تقریباً متقارن طراحی شده و به دو بخش مجزا تقسیم میشود؛ سبکی که بعدها در فورد موستانگ نیز به یکی از نشانه‌های طراحی داخلی تبدیل شد. شورولت کوروت نسل دوم یا C2 نیز از معدود خودروهای جنرال موتورز بود که رویکردی نزدیک به این معماری داشت. نوارهای آلومینیومی و قطعات کرومی، اصلی‌ترین عناصر تزئینی داخل کابین هستند و به فضای ساده آن دوران، جلوه‌ای مجلل می‌بخشند. مقابل سرنشین جلو، نشان کرومی Thunderbird با قلمی اختصاصی قرار گرفته است، در حالی که بخش روبه‌روی راننده جزئیات بیشتری دارد. فرمان سه‌شاخه با رنگ روشن، اهرم تعویض دنده روی ستون فرمان و سه نشانگر دایره‌ای با اعداد سفید و درشت، مجموعه اطلاعات اصلی را در برابر راننده قرار می‌دهند. سایر کلیدها و کنترل‌ها نیز با دسترسی آسان پیرامون همین بخش جانمایی شده‌اند.
نشان پرنده تاندربرد میان دو برآمدگی داشبورد قرار گرفته و در امتداد پایین آن، مجموعه رادیو و کنسول میانی دیده میشود. کلیدهای مربوط به شیشه‌های برقی جلو و عقب نیز در همین محدوده تعبیه شده‌اند. اتصال بصری میان داشبورد، کنسول و رودری‌ها، کابینی یکپارچه و متمرکز بر سرنشینان ایجاد کرده است؛ فضایی که در میان خودروهای آمریکایی آن سال‌ها چندان رایج نبود. استفاده گسترده از رنگ زرشکی در روکش صندلی‌ها، داشبورد و سایر بخش‌های داخلی، تنوع مناسبی به اتاق داده، بدون آنکه هماهنگی میان اجزا از بین برود.
تاندربرد نسل سوم به‌عنوان یک خودروی لوکس، مجموعه‌ای از امکانات پیشرفته را ارائه می‌کرد؛ تجهیزاتی که در بسیاری از خودروهای هم‌دوره فقط با پرداخت هزینه اضافی قابل سفارش بودند. ستون فرمان قابلیت حرکت به سمت سرنشین جلو تا حدود ۴۶۰ میلی‌متر را داشت و این ویژگی، ورود و خروج راننده را آسان‌تر می‌کرد. آینه وسط نیز مستقیماً روی شیشه جلو نصب شده بود؛ راهکاری که در دهه ۱۹۶۰ unusual به نظر می‌رسید، اما امروزه به یکی از روش‌های رایج نصب آینه داخلی تبدیل شده است.
تهویه مطبوع، رادیو AM، شیشه‌های برقی، صندلی برقی، فرمان هیدرولیک، ترمز تقویت‌شده، صندلی‌های جداگانه از نوع Bucket Seat و تایرهای دیواره‌سفید، بخشی از تجهیزات استاندارد تاندربرد بودند. در شرایطی که بسیاری از رقبای آن زمان این امکانات را به‌عنوان گزینه سفارشی و با هزینه بیشتر عرضه می‌کردند، فورد بخش قابل توجهی از آن‌ها را به‌صورت پایه در اختیار خریداران قرار می‌داد.
تغییرات اعمال‌شده برای مدل ۱۹۶۳ از نظر ظاهری گسترده نبود، اما در بخش تجهیزات اهمیت داشت. قفل وکیومی درها، رادیوی AM/FM و آینه جانبی سمت راننده با قابلیت تنظیم از داخل کابین، از جمله امکاناتی بودند که در این مدل به تجهیزات استاندارد اضافه شدند. با این حال، برخی امکانات لوکس همچنان فقط برای تیپ‌ها یا نسخه‌های ویژه قابل سفارش بودند و مشتریان می‌توانستند آن‌ها را بر اساس نیاز و بودجه خود انتخاب کنند.
خرید اقساطی خودرو از خودروشاپ
اگر بودجه‌ی نقدی کامل را ندارید، در خودروشاپ می‌توانید خودرو را به‌صورت اقساطی و بدون ضامن تهیه کنید. همه‌ی خودروها پیش از تحویل، بدنه و فنی کارشناسی می‌شوند تا دقیقاً همان خودروی سالمی را بگیرید که ارزش قیمتش را دارد.
نظرات کاربران
نظرات کاربران