خرید خودرو
پلیموث (Plymouth) یکی از برندهای باسابقه و شناخته‌شده در مجموعه کرایسلر بود؛ برندی که در جریان دگرگونی‌های گسترده صنعت خودروی آمریکای شمالی، سرانجام از ادامه فعالیت بازماند.
کارنامه پلیموث خودروهای شاخصی مانند باراکودا، فیوری، تریل داستر و پراولر را در خود جای داده است. در میان محصولات این برند، رودرانر (Roadrunner) نیز جایگاه ویژه‌ای دارد؛ یک ماسلکار کوپه و کانورتیبل با ابعاد متوسط که در دهه ۱۹۶۰ با قیمت رقابتی عرضه شد و امروزه نمونه بازسازی‌شده کانورتیبل آن، به‌عنوان یکی از خودروهای کمیاب خانواده کرایسلر، در ایران دیده می‌شود.
خودروشاپ پلتفرم تخصصی خرید و فروش خودرو است که خدمات کارشناسی فنی و امکان خرید اقساطی بدون ضامن را در اختیار کاربران قرار می‌دهد؛ بنابراین خریداران خودروهای کلاسیک و خاص نیز می‌توانند با اطلاعات دقیق‌تر و ریسک کمتر برای معامله اقدام کنند.
پلیموث؛ هیولایی که از صحنه کنار رفت
والتر کرایسلر، بنیان‌گذار گروه کرایسلر، برند پلیموث را در سال ۱۹۲۸ میلادی راه‌اندازی کرد. این شرکت در کنار برندهایی مانند داج، طی سال‌های رونق صنعت خودروسازی آمریکا تمرکز قابل‌توجهی بر ساخت خودروهای اسپرت و قدرتمند داشت. با ورود صنعت خودروی آمریکای شمالی به دوره‌ای بحرانی در آغاز قرن بیست‌ویکم، پلیموث نیز مانند اولدزمبیل و پونتیاک نتوانست به فعالیت خود ادامه دهد و تولید محصولاتش متوقف شد.
میگ‌میگ
پلیموث در سال ۱۹۶۶ مدل GTX را به بازار فرستاد؛ خودرویی که نسخه‌ای اسپرت‌تر و گران‌تر از خانواده بِل‌وِدِر (Belvedere) محسوب می‌شد. دو سال بعد، برای پوشش دادن بخش اقتصادی‌تر بازار، نمونه‌ای ارزان‌تر بر پایه همین خانواده معرفی شد. طبق سنت نام‌گذاری محصولات آمریکایی، این مدل جدید نامی جداگانه گرفت و رودرانر (Roadrunner) نامیده شد.
رودرانر نام انگلیسی پرنده‌ای سریع‌پا است که در فارسی با عنوان کوکوی دونده شناخته می‌شود. این نام از مجموعه انیمیشن «کایوتی و رودرانر» الهام گرفته شد؛ اثری که نخستین بار در سال ۱۹۴۹ میلادی به نمایش درآمد و شخصیت رودرانر را با صدای معروف «میگ‌میگ» یا «میب‌میب» به شهرت جهانی رساند. پلیموث حتی برای سیستم بوق این خودرو نیز از همین ایده استفاده کرد تا صدای بوق، تداعی‌کننده صدای شخصیت کارتونی باشد. چنین پیوند مستقیمی میان فرهنگ عامه و صنعت خودرو، یکی از نمونه‌های کم‌نظیر همکاری الهام‌بخش این دو حوزه به شمار می‌رود.
رودرانر در اصل نسخه‌ای ساده‌تر و اقتصادی‌تر از GTX بود. همان‌طور که ایمپالا در جایگاهی پایین‌تر از کاپریس قرار می‌گرفت، پلیموث نیز برای کاهش قیمت رودرانر بخشی از تجهیزات رفاهی و تزئینات سفارشی را حذف کرد. بااین‌حال، این کاهش هزینه به بخش فنی خودرو سرایت نکرد و توانایی‌های عملکردی آن همچنان در سطح بالایی باقی ماند.
به همین دلیل، رودرانر با وجود قیمت پایین‌تر، از مجموعه‌ای فنی نزدیک به GTX استفاده می‌کرد و پیشرانه‌های هشت‌سیلندر V8 قدرتمند در فهرست گزینه‌های آن قرار داشتند. GTX تنها با بدنه هاردتاپ کوپه و کانورتیبل و موتورهای RB440 و HEMI426 عرضه می‌شد، اما رودرانر علاوه بر این موتورها امکان سفارش پیشرانه ۳۸۳ را هم داشت و نسخه کوپه نیز برای آن تولید می‌شد.
خودروی بررسی‌شده در این مطلب، نمونه‌ای کانورتیبل از مدل ۱۹۶۹ و نسل نخست رودرانر است که در دسته‌بندی تکاملی، هم‌دوره نسل دوم GTX محسوب می‌شود. نیروی محرکه آن از موتور ۶.۳ لیتری 383 V8 تأمین می‌شود؛ پیشرانه‌ای که در میان گزینه‌های رودرانر، ضعیف‌ترین انتخاب سفارشی بود. بااین‌حال، نسبت تراکم ۱۰ به یک، توان ۳۳۵ اسب‌بخار و گشتاور ۵۷۶ نیوتون‌متر، ارقام قابل‌توجهی برای چنین خودرویی ایجاد می‌کرد. گیربکس سه‌سرعته اتوماتیک است، اما گشتاور بالای موتور همچنان برای نمایش‌های پرهیجان و هرزگردی چرخ‌ها در دنده دوم کفایت می‌کند.
رودرانر مجهز به گیربکس اتوماتیک، شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت را در حدود هفت ثانیه ثبت می‌کرد. دستیابی به این عدد برای کانورتیبلی با وزن تقریبی ۱۶۰۰ کیلوگرم و حداکثر سرعت حدود ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت، در استانداردهای آن دوره چشمگیر بود. در سوی دیگر، قوی‌ترین نسخه با موتور ۷ لیتری HEMI426، قدرت ۴۲۵ اسب‌بخار و گشتاور ۶۶۰ نیوتون‌متر، در کنار گیربکس چهارسرعته دستی قرار می‌گرفت و با شتاب تقریبی ۵.۳ ثانیه، از بسیاری از خودروهای فراری و لامبورگینی هم‌دوره خود سریع‌تر بود.
طراحی بدنه
در مقایسه با محصولات فورد و جنرال موتورز، خودروهای کرایسلر و برندهای وابسته به آن معمولاً چهره‌ای خشن‌تر، عضلانی‌تر و کمتر محافظه‌کارانه داشتند. فرم‌های اغراق‌شده و خطوط زمخت، بخشی از هویت طراحی این گروه بودند؛ ویژگی‌ای که در رودرانر و GTX نیز به‌وضوح دیده می‌شود.
قضاوت درباره زیبایی کاملاً به سلیقه مخاطب وابسته است، اما از نگاه بسیاری از علاقه‌مندان خودروهای کلاسیک، مدل‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۲ رودرانر و GTX بیشترین جلوه عضلانی را دارند. با این حال، مدل ۱۹۶۹ نیز به‌دلیل ترکیب متفاوت خطوط بدنه و جزئیات خاص خود، همچنان یکی از نسخه‌های متمایز این خانواده به شمار می‌آید.
در نمای جلو، چراغ‌های گرد دوقلو در کنار جلوپنجره‌ای تخت، شباهتی محسوس با برخی محصولات داج، به‌ویژه چارجر، ایجاد می‌کنند. روی کاپوت دو برآمدگی تزئینی دیده می‌شود که عدد حجم موتور، یعنی ۳۸۳، روی آن‌ها درج شده است. در نمای جانبی نیز گلگیرهای عقب برجسته، ماهیت ماسلکار خودرو را برجسته می‌کنند. ابعاد بدنه برابر با ۵۱۴۹ میلی‌متر طول، ۱۹۴۱ میلی‌متر عرض و ۱۳۸۹ میلی‌متر ارتفاع است و فاصله محوری ۲۹۴۶ میلی‌متری آن، تناسبات کشیده و باشکوه خودروهای آمریکایی دهه ۱۹۶۰ را به نمایش می‌گذارد.
برای شناخت ظاهر رودرانر، بررسی دو نشانه طراحی مهم آن از شرح تمام جزئیات بدنه کاربردی‌تر است. این دو ویژگی، چهره خودرو را از بسیاری از ماسل‌کارهای هم‌دوره متمایز می‌کنند.
نخستین ویژگی، شکست خاصی است که در امتداد جلوپنجره، سپر و محل قرارگیری چراغ‌های جلو شکل گرفته است. این فرم را می‌توان نوعی نسخه ملایم‌تر از شکست طراحی به‌کاررفته در بیوئیک ایران دانست. نکته مهم، هماهنگی این ساختار با بخش عقب است؛ جایی که مجموعه چراغ‌ها و فرم انتهایی بدنه با یک شکست رو به داخل طراحی شده‌اند. چنین ترکیبی تقریباً به‌طور اختصاصی در رودرانر مدل ۱۹۶۹ دیده می‌شود و به همین دلیل، یکی از امضاهای بصری این خودرو به حساب می‌آید.
دومین عنصر شاخص در نمای جانبی، ریم‌های مگنوم ۵۰۰ است. این رینگ‌ها از مشهورترین نمونه‌های مورد استفاده در خودروهای کلاسیک آمریکایی محسوب می‌شوند و در محصولات فورد و کرایسلر، از جمله رودرانر، کاربرد گسترده‌ای داشتند. طرح مگنوم ۵۰۰ از نظر فرم و جزئیات با رینگ‌های مشابه محصولات جنرال موتورز تفاوت اساسی دارد.
رینگ‌هایی که روی مدل‌هایی مانند بیوئیک ایران یا همان اسکایلارک، بیوئیک ریویرا، بیوئیک پارک اونیو و پونتیاک فایربرد نصب می‌شدند، در حقیقت به خانواده GM Rally II تعلق دارند و نباید با مگنوم ۵۰۰ یکی دانسته شوند. با وجود این تفاوت فنی و ظاهری، در بازار ایران هر دو نوع رینگ گاهی با عنوان مگنوم ۵۰۰ معرفی می‌شوند؛ در حالی که طراحی، ساختار و خاستگاه آن‌ها یکسان نیست.
طراحی کابین
کابین خودروهای آمریکایی تولیدشده در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی، با وجود سادگی، از جذاب‌ترین نمونه‌های طراحی داخلی در تاریخ خودرو به شمار می‌رود. در این دوره، سازندگان آمریکایی تلاش می‌کردند فضای داخلی را با خطوط افقی، قطعات بزرگ و چیدمانی کاربردی طراحی کنند و در عین حال، حس قدرت و شکوه خودرو را به سرنشین منتقل سازند.
خرید اقساطی خودرو از خودروشاپ
اگر بودجه‌ی نقدی کامل را ندارید، در خودروشاپ می‌توانید خودرو را به‌صورت اقساطی و بدون ضامن تهیه کنید. همه‌ی خودروها پیش از تحویل، بدنه و فنی کارشناسی می‌شوند تا دقیقاً همان خودروی سالمی را بگیرید که ارزش قیمتش را دارد.
نظرات کاربران
نظرات کاربران