خرید خودرو
پیش از آن‌که مزدا میاتا MX-5 برای سال‌های طولانی به عنوان یکی از شاخص‌ترین رودسترهای دونفره جهان شناخته شود، آلفارومئو با همراهی استودیوی طراحی نام‌آشنای پینین‌فارینا، الگوی ساخت یک خودرو اسپرت روباز را پایه‌گذاری کرده بود. این الگو طی حدود سه دهه و در چهار نسل ادامه یافت و با نام اسپایدر شناخته شد؛ واژه‌ای که در ادبیات خودرویی اروپا برای مدل‌های کانورتیبل و مجهز به سقف بازشونده به کار می‌رود.
آلفارومئو اسپایدر، که گاهی با عنوان آلفا اسپایدر نیز شناخته می‌شود، یک خودرو اسپرت کوچک و دونفره بود که از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۹۴ روی خط تولید قرار داشت. پس از پایان این دوره، نسل جدید آن با کد سری 916 در سال ۱۹۹۵ معرفی شد. در این بخش از تست و بررسی خودرو، نسل سوم آلفا اسپایدر، تولید سال ۱۹۸۴، را از نظر طراحی و ساختار فنی بررسی می‌کنیم.
خودروشاپ پلتفرم تخصصی خرید و فروش خودرو است که در کنار ارائه اطلاعات کارشناسی، امکان بررسی فنی خودرو و خرید اقساطی بدون ضامن را نیز برای کاربران فراهم می‌کند.
آلفارومئو اسپایدر؛ ترکیبی ماندگار از طراحی کلاسیک
تعریف یک خودروی اسپرت در کشورهای مختلف، تا حد زیادی به فرهنگ، قوانین و سلیقه بازار همان منطقه وابسته است. آلفارومئو برای جانشینی جولیتا اسپایدر، به سراغ ترکیبی رفت که در میان خودروهای ایتالیایی آن دوره منطقی و کاربردی به نظر می‌رسید: پیشرانه در جلو، انتقال نیرو به محور عقب و کابینی دو نفره. نتیجه، خودرویی با دماغه کشیده، بخش انتهایی کوتاه و تناسباتی نزدیک به مدل‌های اسپرت آمریکایی بود؛ البته با ابعادی جمع‌وجورتر و هماهنگ با استانداردهای اروپا.
طراحی این خودرو حاصل همکاری آلدو برآورون، مدیر و طراح ارشد کاروتزریا پینین‌فارینا، با باتیستا پینین‌فارینا، بنیان‌گذار این مجموعه، بود. کاپوت بلند، چراغ‌های گرد با ظاهر مشهور قورباغه‌ای، ارتفاع کم و صندوق کوتاه، شناسنامه بصری اسپایدر را شکل می‌دادند. آلفارومئو این مدل را در چهار نسل تولید کرد؛ با این حال، در طول ۲۸ سال حضور آن در بازار، فاصله محورها، عرض و ارتفاع تقریباً ثابت ماند. عمده تغییرات به طول بدنه و طراحی پنل‌های خارجی محدود می‌شد. چنین ثباتی نشان می‌دهد که تناسبات اولیه اسپایدر از همان ابتدا به اندازه‌ای موفق بوده که نیاز چندانی به بازطراحی بنیادین نداشته است.
فرم کلی آلفا اسپایدر بر اساس الگویی شکل گرفته بود که در خودروهای اسپرت کلاسیک بارها جواب خود را پس داده است. در میان نمونه‌های هم‌سبک و ماندگار می‌توان به داتسون سری Z، جگوار E-Type و تویوتا 2000GT اشاره کرد. مزدا میاتا MX-5 نیز بعدها برداشتی ژاپنی از همین ایده ارائه داد؛ خودرویی سبک، دونفره و روباز که در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی، تلفیقی از سادگی مهندسی ژاپنی و امکانات مدرن آن زمان را به بازار عرضه کرد.
اگر چهار نسل آلفا اسپایدر را بدون توجه به جزئیات فنی و تنها از روی نمای بیرونی مقایسه کنیم، تشخیص ترتیب زمانی آن‌ها چندان آسان نخواهد بود. ثابت ماندن ابعاد اصلی بدنه، به‌ویژه فاصله محورها و عرض خودرو، باعث شد هر نسل بیشتر به یک فیس‌لیفت گسترده از نسل قبلی شباهت داشته باشد تا محصولی کاملاً جدید.
نسل نخست، با زبان طراحی شاخص ایتالیایی‌های دهه ۱۹۶۰، هویت آلفارومئو را آشکارتر از دیگر نسخه‌ها نشان می‌دهد. در مقابل، سه نسل بعدی از نمای روبه‌رو شباهت زیادی به یکدیگر دارند و شناسایی آن‌ها برای افراد ناآشنا ساده نیست. بهترین راه تشخیص نسل‌ها، بررسی قسمت عقب بدنه است؛ زیرا در حالی که نمای جلو در بسیاری از نسخه‌ها نزدیک به هم باقی مانده، طراحی پشت خودرو در هر نسل تغییرات قابل توجهی داشته است.
نسل سوم آلفا اسپایدر که از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹ تولید شد، در قسمت عقب به چراغ‌های مستطیلی سه‌تکه مجهز بود. این مجموعه را می‌توان نسخه‌ای بزرگ‌تر و پخته‌تر از طراحی نسل دوم دانست. قاب مشکی‌رنگ اطراف چراغ‌ها، همراه با لبه برجسته‌ای که حالتی شبیه اسپویلر ایجاد می‌کرد، ظاهری نزدیک به خودروهای عضلانی آمریکایی دهه ۱۹۷۰ به وجود آورده بود. همین فرم موجب شد این نسل با لقب «آئرودینامیکا» یا «دم اردکی» شناخته شود.
در نسخه سوم، سپرهای جلو و عقب نیز ابعاد بزرگ‌تر و برجستگی بیشتری پیدا کردند. این ویژگی از یک سو با گرایش طراحی خودروهای اسپرت در دهه ۱۹۸۰ هماهنگ بود و از سوی دیگر، به الزامات ایمنی بازار آمریکای شمالی ارتباط داشت؛ بازاری که در آن استفاده از سپرهای حجیم در خودروهای وارداتی اروپایی رواج پیدا کرد. به جز ضخیم‌تر شدن قسمت جلو، چراغ‌ها، خطوط جانبی و فرم کلی بدنه تقریباً بدون تغییر باقی ماندند. یکی از تفاوت‌های قابل تشخیص در نمونه‌های مجهزتر نسل سوم، جایگزینی قاب آینه‌های کرومی با نمونه‌های ساخته‌شده از فایبرگلاس بود.
رویکرد محافظه‌کارانه آلفارومئو در کابین نیز ادامه پیدا کرد. داشبورد با آرایش افقی، کنسول مرکزی متمایل، فرمان سه‌شاخه و دو نشانگر دایره‌ای اصلی، عناصر ثابت طراحی داخلی اسپایدر بودند. استفاده از دو آمپر گرد در کنار فرمان سه‌شاخه، یکی از امضاهای شناخته‌شده محصولات آلفارومئو به شمار می‌رفت و در مدل‌های مختلف این برند دیده می‌شد. به همین دلیل، تغییر اساسی این ترکیب تا نسل چهارم و پیش از فراگیر شدن کیسه هوا در ساختار فرمان اتفاق نیفتاد.
تفاوت میان کابین نسل‌های مختلف بیشتر در نوع تجهیزات و چیدمان ادوات کنترلی دیده می‌شد. کلیدهای قدیمی به‌تدریج جای خود را به نمونه‌های جدیدتر دادند و سیستم صوتی مکانیکی و آنالوگ نیز در برخی نسخه‌ها با تجهیزات الکترونیکی و دیجیتال جایگزین شد. بنابراین، تفکیک چهار نسل اسپایدر از روی فضای داخلی معمولاً به دقت و تجربه علاقه‌مندان جدی آلفارومئو نیاز دارد و برای یک بیننده عادی، تشخیص تفاوت‌ها چندان راحت نیست.
مهم‌ترین نکته‌ای که در مواجهه با کابین هر چهار نسل آلفا اسپایدر جلب توجه می‌کند، سطح کیفیت متریال و پرداخت داخلی است. آلفارومئو در دوران کلاسیک بیش از آن‌که به عنوان یک برند لوکس شناخته شود، هویت خود را بر پایه خودروهای اسپرت و موفقیت در مسابقات بنا کرده بود. در نتیجه، محصولات این شرکت معمولاً با هدف تجمل‌گرایی ساخته نمی‌شدند. کیفیت مونتاژ و جنس مواد نیز در مقایسه با بسیاری از رقبای آلمانی در سطح پایین‌تری قرار داشت. به همین دلیل، جذابیت اصلی هنگام رانندگی با اسپایدر از طراحی، حس رانندگی و شخصیت مکانیکی آن می‌آید، نه از تجملات کابین.
پیشرانه و انتقال نیرو در آلفا اسپایدر
ایتالیایی‌ها علاوه بر ساخت خودروهای فوق‌اسپرت، در توسعه موتورهای کم‌حجم و دوربالا نیز سابقه‌ای طولانی دارند. آلفارومئو مانند برخی برندهای سبک‌وزن‌ساز، از جمله لوتوس، تلاش می‌کرد با کاهش جرم نهایی خودرو، نیاز به استفاده از موتورهای بزرگ و سنگین را کم کند. در چنین رویکردی، پیشرانه باید ضمن ارائه توان مناسب، ابعاد و وزن کنترل‌شده‌ای داشته باشد.
آلفا اسپایدر از نخستین سال عرضه در ۱۹۶۶، عمدتاً به موتورهای چهار سیلندر خطی مجهز بود. این پیشرانه‌ها از آرایش دو میل‌سوپاپ در سرسیلندر یا DOHC بهره می‌بردند و در نسخه‌های مختلف با حجم‌هایی از ۱.۳ تا ۲.۰ لیتر ارائه شدند. ترکیب موتورهای دوربالا، بدنه سبک، انتقال نیرو به محور عقب و سقف بازشونده، شخصیت رانندگی متفاوتی برای اسپایدر ایجاد می‌کرد؛ شخصیتی که بیشتر بر چابکی و لذت رانندگی متمرکز بود تا شتاب‌گیری خام یا امکانات لوکس.
خرید اقساطی خودرو از خودروشاپ
اگر بودجه‌ی نقدی کامل را ندارید، در خودروشاپ می‌توانید خودرو را به‌صورت اقساطی و بدون ضامن تهیه کنید. همه‌ی خودروها پیش از تحویل، بدنه و فنی کارشناسی می‌شوند تا دقیقاً همان خودروی سالمی را بگیرید که ارزش قیمتش را دارد.
نظرات کاربران
نظرات کاربران