ملاقات با شورولت کوروت C8 مدل 2022

در میان شخصیت‌های اساطیری یونان، از ایزدهای المپ‌نشین به خدایان نامیرا یاد می‌شود. از زئوس (خدای خدایان) و آتنا (ایزدبانوی خرد و دانایی) گرفته تا پوسایدون (خدای دریاها) و آرتمیس (ایزدبانوی شکار و ماه). از آپولو (خدای موسیقی) گرفته تا آفرودیته (ایزدبانوی عشق و زیبایی)؛ با این حال، خدایان یونان باستان همواره چهره‌ای لطیف و مهربان نداشتند. آرس (خدای جنگ)، هادس (خدای مردگان) و البته ویدار (خدای انتقام) نمایانگر بخش تاریکی از این اسطوره‌ها هستند. در این میان، یک اسطوره دیگر نیز وجود دارد که حتی زئوس نیز از رویارویی با آن واهمه داشت. خدای زلزله و طوفان، وحشت و دلهره، صداهای رعب‌انگیز و نعره‌های گوش‌خراش، کابوس رقیبان و جنگ‌های بی‌پایان، آتش و صاعقه، خشم و ترس. این خدا در دنیای مدرن به شکل متفاوتی تجسم یافته است. خدای آسفالت، خدای دونات، خدای کات‌آف، خدای برن‌آوت، خدای هشت سیلندرها و خدای شورولت. خانم‌ها و آقایان، معرفی می‌کنیم؛ کوروت.

صحبت درباره تاریخ اسطوره‌شناسی می‌تواند به اندازه تمام دوران‌ها طولانی و مفصل باشد. اما برای ما کافی است که بدانیم امروز به سمت بررسی شورلت کوروت C8 مدل 2022 رفته‌ایم. این خودرو هشتمین نسل از کوروت‌های افسانه‌ای محسوب می‌شود و به عنوان اولین عضو موتور وسط این خانواده نیز شناخته می‌شود. سوال اینجاست که چرا شورلت بعد از 67 سال تصمیم به ساخت چنین خودرویی گرفته است؟ این تصمیم به رویای دهه 1980 جنرال موتورز برمی‌گردد. درواقع شاید کوروت C8 اولین خودروی موتور وسط شورلت باشد، اما اولین خودروی موتور وسط جنرال موتورز نیست. پونتیاک Fiero (از 1982 تا 1988) نیز با چنین ساختاری تولید می‌شد. با این حال، ساختار موتور وسط بیشتر به سبک و سیاق سوپراسپرت‌های اروپایی می‌خورد تا خودروی عضلانی آمریکایی. این است داستان شورلت کوروت C8.

آنچه در این بخش می‌بینیم، کمتر شبیه به یک طراحی خودرو و بیشتر مانند پرتره‌ای از جهنم است. این مدل با جزئیات بیشتر روی بدنه، شبیه به نسخه مسابقاتی C8.R (IMSA و GT) طراحی شده است. بدون تعارف، زبان بصری این خودرو سرشار از دیوانگی است. با اینکه تصور می‌کردیم C7 از نظر طراحی به اوج خود رسیده، مهندسان و طراحان شورولت توانسته‌اند کاری کنند که اکنون C8 به‌عنوان مبدأ جدید تمدن کوروت محسوب شود. همه‌چیز در این خودرو تند و تیز است؛ خطوط صاف به ناگهان دچار جنون می‌شوند و به سرعت به یک سمت پرتاب می‌شوند، مانند هیولایی که به زنجیر کشیده شده و برای رهایی قیامت به پا می‌کند. این حجم از خشونت در طراحی یک خودرو جای تعجب دارد. چراغ‌ها به چشم‌های خون‌آشام‌ها می‌مانند و جلوپنجره مانند آرواره‌های گودزیلا است.

این تلاطم دلپذیر در نمای جانبی نیز به خوبی حس می‌شود. ابتدا دریچه‌های هوای بسیار بزرگ عقب به چشم می‌آیند که می‌توان از آنها به‌عنوان هواکش‌های مشابه جت جنگنده F22 Raptor نام برد. عضلات و ماهیچه‌ها در این نما برجسته‌تر از هر جایی دیده می‌شوند. گلگیرها با ظاهری قوی و تنومند جلوی چشم ناظرین خودنمایی می‌کنند. آن خط باریک نارنجی که از رنگ اصلی بدنه الهام گرفته و با زیبایی بر روی لبه‌ها قرار گرفته، روی رینگ‌ها نیز تکرار شده است.

بسیاری بر این باورند که طراحی عقب کوروت C8 جزو زیباترین جنبه‌های بصری این خودرو است. این بخش، احساساتی مشابه با نگاه یوزپلنگ ماده‌ای را القا می‌کند که توله‌اش در برابر چشمانش کشته شده است. احساساتش بیشتر از خشونت، به خشمی عمیق و کینه‌آمیز شبیه است.

برخلاف بسیاری از مدل‌های دیگر که طراحی خارجی‌شان جذابیت زیادی دارد، اما فضای داخلی‌شان چندان متناسب نیست، کابین C8 نیز هیجان و انرژی محیط بیرونی را به داخل منتقل می‌کند. وارد شدن به فضای داخلی این خودرو همچون ورود به جهانی شبیه به داستان‌های آلیس در سرزمین عجایب است؛ ترکیبی شگفت‌انگیز از لوکس بودن و گرایشات ورزشکاری، تلفیقی از سنت و مدرنیته، گذشته با آینده. بیش از همه، نظم غیرمعمول و تازه‌ای که در چیدمان بخش‌های مختلف به چشم می‌خورد، توجه را جلب می‌کند. تقریباً هیچ‌چیز در جای همیشگی‌اش نیست؛ به‌ویژه آن ردیف دکمه‌های کنترلی که در سمت راست راننده قرار گرفته‌اند، یک هرج و مرج جذاب را به وجود آورده‌اند. زاویه قرارگیری تمامی عناصر داخلی کابین به سمت راننده متمایل است، مانند کابین خلبان بالگرد بوئینگ AH-64 (همان آپاچی).

در هر گوشه‌ای که نگاه می‌کنید، چندین دکمه به چشم می‌خورد. راستش را بخواهید، نگرانی اصلی ما این است که هنگام رانندگی چطور می‌توان بدون حواس‌پرتی از این دکمه‌ها استفاده کرد. در نقاط مختلف خودرو، نشان همیشگی کوروت، یعنی پرچمی که شبیه به بال پرنده است، دیده می‌شود. حتی روی قاب اسپیکرها. احساس می‌کنیم وارد موزه‌ای از تسلیحات نظامی شده‌ایم، با مجموعه‌ای ارزشمند از قطعات که انگار اگر به یکی از آنها دست بزنیم، گلوله یا موشکی شلیک خواهد شد.

قابل توجه خریداران کوییک R و پژو 207 MC، این یعنی یک بدنه دو رنگ واقعی.

در گذشته اگر صحبت از آپشن‌های خودروهای آمریکایی به میان می‌آمد (به‌جز مدل‌های لوکس)، اغلب لبخندی بر لب‌ها می‌نشست. برای مردم یانکی، فقط قدرت، گشتاور و جادوی V8 اهمیت داشت و دیگر هیچ. اما اکنون، تقریباً یک دهه است که خودروهای عضلانی آمریکایی نیز به دلیل رقابت شدید در بازارهای جهانی، به سمت استفاده از آپشن‌ها و تجهیزات مورد علاقه مشتریان روی آورده‌اند. البته همچنان در استفاده از آپشن‌های مدرن و دیجیتال امروزی کمی احساس معذب بودن به آنها دست می‌دهد. به هر حال، واقعاً به این خودروهای قدرتمند نمی‌خورد که مجهز به رادار نقطه کور، نور بالای خودکار و چراغ بدرقه باشند. همان‌طور که تصور خوردن پاستیل توسط «حبیب نورمحمدوف» قهرمان شکست‌ناپذیر مسابقات UFC در خیابان، نیز کمی بعید به نظر می‌رسد.

فارغ از ویژگی‌های استاندارد، شورولت در این خودرو مجموعه کاملی از تجهیزات کنترل حرکتی جدید را اضافه کرده است که حتی در مقایسه با نسل قبلی نیز کاملاً نوآورانه به نظر می‌رسند. سیستم فرمان‌پذیری پویا، کنترل کشش، لانچ کنترل و مدیریت کشش در حالت رانندگی اسپرت همگی به طور کامل بازطراحی شده‌اند. با این حال، خاص‌ترین ویژگی این خودرو، کنترل هوشمند محدودکننده لغزش دیفرانسیل (e-LSD) است. این سیستم جایگزین LSD قدیمی شده است که همیشه دردسرساز بود؛ اگر خاموش می‌کردیم مشکل‌ساز بود و اگر روشن می‌کردیم، کنترل خودرو را دشوار می‌کرد. اکنون با e-LSD، خودرو نه زیاد سرکش است و نه بیش از حد رام، به طوری که برای راننده تجربه‌ای بهینه فراهم می‌آورد.

در ویرایش جدید این خودرو، به لطف مکانیزم‌های هوشمند، سبک رانندگی در کنار عملکرد پیشرانه و انتقال قدرت به دقت تحلیل شده و هرزگردی چرخ‌های عقب در سطوح مختلف به صورت بهینه و بر حسب نیاز کنترل می‌شود. علاوه بر این، این خودرو از سیستم تعلیق هوشمند با کنترل‌کننده‌های مغناطیسی برخوردار است، که به سبک سوپراسپرت‌های غربی طراحی شده. این ویژگی‌ها موجب می‌شوند که سواری کوبنده و خشک که زمانی جزء فرهنگ کوروت‌سواری بود، به خاطره‌ها سپرده شود.

بلوک LT1 چنان عملکرد خوبی داشت که توانست روی کوروت C7 و کامارو SS نصب شود؛ اما شورولت به دنبال چیزی خاص‌تر بود. نه تنها قدرتمندتر، بلکه کم‌مصرف‌تر و کوچک‌تر هم می‌خواست. بنابراین، نسخه جدید پیشرانه LT2 را به طور انحصاری (فعلاً) برای نسل هشتم کوروت طراحی کرد. نتیجه کار شگفت‌انگیز بود: یک بلوک 6.2 لیتری هشت سیلندر V شکل تنفس طبیعی با توان 490 اسب‌بخار و 631 نیوتن‌متر گشتاور، مخصوص نسخه Stingray.

می‌دانید که کوروت جدید، علاوه بر تریم استینگری، دارای نسخه قوی‌تر و یک تیپ با موتور کمکی برقی نیز هست. احتمالاً این یکی از هوشمندانه‌ترین پیشرانه‌های تاریخ جی‌ام محسوب می‌شود. به لطف استفاده از ECU مدرن 32 بیتی E99، ترتیب احتراق سیلندرها در حالت پرفشار به‌صورت 1-8-7-2-6-5-4-3 است. اما هنگامی که خودرو در شرایط عادی، مانند رانندگی در شهر، قرار دارد، این ترتیب به 1-7-6-4 تغییر می‌کند؛ به عبارتی، نیمی از سیلندرها از مدار خارج می‌شوند.

برای یک کوپه دو در، ابعاد آن واقعاً چشمگیر است؛ طول 4.6 متری و عرض 1.9 متری. ارتفاع آن نیز، که تنها 1.2 متر است، حتی کمتر از ارتفاع شوفاژ خانه شماست. با این وجود، این خودرو به لطف وزن‌کاهی دقیق، تنها کمی بیشتر از 1.5 تن وزن دارد. در حالی که شورلت به دنبال تازه‌سازی و مدرن‌سازی است، نمی‌تواند از جعبه‌دنده‌های Tremec دل بکند. این بار از مدل ۸ سرعته اتوماتیک دو کلاچه آن استفاده کرده‌اند که می‌گوید در عرض ۱۰۰ میلی‌ثانیه دنده عوض می‌کند. این ترکیب باعث می‌شود تا خودرو با شتاب صفر تا صد ۳.۸ ثانیه‌ای و سرعت نهایی ۳۱۳ کیلومتر برساعتی، مانند یک آتش‌فشان فوران کند. علاوه بر این، شتاب صفر تا 200 کیلومتر برساعت آن ۱۲.۳ ثانیه و شتاب صفر تا ۳۰۰ کیلومتر برساعت آن ۵۵ ثانیه است؛ مدت زمانی که حمید سوریان نماینده فنلاند را روی تشک کشتی مغلوب کرد. با این حال، مردم در آمریکا به شتاب صفر تا صد اهمیت خاصی نمی‌دهند. آنچه برایشان اهمیت دارد مسافت یک‌چهارم مایل یا ۴۰۰ متر است، که این خودرو می‌تواند این فاصله را در کمتر از ۱۲ ثانیه طی کند.

کوروت C8 آماده است تا با هر رقیبی در هر سطحی به مصاف برود. فرقی نمی‌کند که رقیبش فراری 458 Speciale باشد یا پورشه 911 GT3. حتی درگ با چلنجر دیمون و فورد GT هم‌بنیان آمریکایی هم به نظر هیجان‌انگیز می‌آید. اگر فرصت مهیا شود، ممکن است حتی با موتورسیکلت دوکاتی V4 نیز به چالش کشیده شود.

چون از ابتدا هم قرار نبود این خودرو را به صورت میدانی و کامل آزمایش کنیم، برای یک ملاقات باشکوه آماده شدیم. درِ کوروت یکی از سنگین‌ترین درهایی بود که تاکنون با آن مواجه شده‌ایم، حتی سنگین‌تر از بنتلی کانتیننتال. در به نرمی و با وقار باز و بسته شد. در آغاز، فضای داخلی کمی تنگ به نظر می‌رسید. درواقع، این ویژگی یک خودروی مسابقه‌ای است که راننده باید درون صندلی‌اش محکم و چفت شود. صادقانه بگویم، با آن کاپوت برجسته، گلگیرهای برآمده و ارتفاع پایین، تقریباً هیچ‌چیز از بیرون دیده نمی‌شود؛ به‌ویژه دید عقب که با آن اسپویلر عظیم تنها می‌توان حدس زد که روز است یا شب. البته به یاد داشته باشید که شما نباید کسی را ببینید؛ دیگران باید شما را ببینند.

هر پیشرانه هشت سیلندری الزاماً به یک V8 آمریکایی محدود نمی‌شود. به راحتی می‌توان این را از روی صدای انفجار اگزوزها تشخیص داد. موضوع فقط به غرش منیفولدها ختم نمی‌شود؛ این صدا خاص و متمایز کوروت است. غریو مانند یک کارخانه ذوب فلز، حتی تهدیدآمیز و وحشت‌انگیز است. واضح است که شورولت با دقت بسیار بر روی عایق‌سازی صدا کار کرده است. زیرا حتی در سرعت‌های پایین، هیچ گونه صدای اضافی از بخش‌های پشتی خودرو شنیده نمی‌شود. عایق‌بندی صوتی نیز بسیار عالی است؛ بدین معنا که از انفجار رعدآسای اگزوز در خارج، فقط یک آوای ملایم به داخل کابین می‌رسد. درست مانند یک سازه بتنی، حتی اگر سعی کنید به آرامی و متانت پشت فرمان بنشینید، باز هم وقار و خشونت مسابقه‌ای خودرو به شما منتقل می‌شود.

حتی اگر قوی هم باشی، شرایطی وجود دارد که نمی‌گذارد همیشه دست برتر را داشته باشی.

حتماً! پاراگراف مورد نظرتان را ارسال کنید تا بازنویسی و بهترش کنم.