آشنایی با خودروهای مسابقه‌ای LMH و LMDh

هر شرکت خودروسازی با توجه به دو مجموعه قوانین مختلف می‌تواند در دو رده برتر مسابقات 24 ساعته لمان رقابت کند. دور جدید این مسابقات شامل ۹ رده LMH و ۶ رده LMDh است.

کلاس LMH که از حروف اول عبارت "لمنز هایپرکار" تشکیل شده است، از سال 2021 در مسابقات WEC شرکت دارد. اما کلاس LMDh که از سال 2023 معرفی شده است، حرف "h" در انتهای نامش به فناوری هیبرید خودروها اشاره دارد.

براساس قوانین LMH، خودروسازان مجازند طراحی تمامی اجزای خودرو، از جمله سیستم هیبرید، را به عهده بگیرند. در این کلاس، سیستم هیبرید باید روی محور جلو نصب شود.

در حالی که الزامی برای استفاده از دیفرانسیل چهارچرخ در خودروهای LMDh وجود ندارد، تیم‌های Glickenhaus و Vanwall برخلاف نمایندگان فراری، تویوتا و پژو با خودروهای دیفرانسیل عقب در مسابقات شرکت می‌کنند. به جای آن، این خودروها باید بر روی شاسی و سیستم تعلیق LMP2 ساخته شوند که توسط یکی از شرکت‌های دالارا، مولتی ماتیک، لیژیر یا اورکا طراحی شده‌اند.

سیستم هیبریدی این خودروها توسط شرکت‌های بوش، ویلیامز و ایکس ترک (Xtrac) تولید می‌شود و خودروسازان تنها مجاز به طراحی اجزایی مانند پیشرانه درون‌سوز، سیستم‌های الکترونیکی و آیرودینامیک بدنه هستند. اعداد و ارقام مربوط به ضریب آیرودینامیک، نیروی وارد بر بدنه، حداکثر قدرت و حداقل وزن خودروهای LMH و LMDh از پیش تعیین شده است.

خودروسازان موظف‌اند تا در طراحی ظاهری محصولات خود، تمایز ایجاد کنند، در عین حال که باید شباهت‌هایی به نمونه‌های جاده‌ای داشته باشد. به عنوان مثال، خودرویی که بدون باله عقب طراحی شده است، می‌تواند یکی از نمونه‌های بسیار نوآورانه به شمار آید.

رده LMH به عنوان جانشین LMP1 معرفی شده، که خود سابقه‌ای به دوران میانه دهه 90 میلادی دارد. پس از خروج پورشه و آئودی از این دسته، تنها تویوتا باقی ماند. با بازنگری قوانین توسط FIA و ACO، رده LMH برای نخستین بار در اواخر سال 2018 رونمایی شد و طی دو سال آینده نیز تحت بازبینی قرار گرفت. ایده اولیه LMDh نیز در طول مسابقات 24 ساعته دیتونا توسط IMSA مطرح شد.

یکی از ویژگی‌های برجسته LMDh برای خودروسازان این است که این خودروها نه تنها قادر به شرکت در مسابقات IMSA در ایالات متحده هستند، بلکه می‌توانند در مسابقات WEC نیز حضور یابند.

خودروهای LMH و LMDh در مقایسه با مدل‌های قبلی LMP1 از سرعت کمتری برخوردارند. هدف‌گذاری برای پیمودن یک دور کامل از مسابقات لمان در 3 دقیقه و 30 ثانیه است که این مدت زمان، 10 ثانیه بیشتر از زمان مدل‌های LMP1 خواهد بود.

در جریان مسابقات LMP1 در سال 2017، راننده تویوتا، کامویی کوبایاشی، پیست لاسارته به طول 13.5 کیلومتر را در مدت زمان 3 دقیقه و 14.791 ثانیه طی کرد. به این ترتیب، میانگین سرعت خودروی او به 250.5 کیلومتر بر ساعت رسید.

این وضعیت در مورد حداکثر سرعت نیز صدق می‌­کند. به عنوان مثال، یک خودروی هیبرید LMH می‌­تواند به سرعت تقریبی 340 کیلومتر بر ساعت دست یابد که در مقایسه با نماینده تویوتا در دسته LMP1، 2 کیلومتر بر ساعت کمتر است.

لزوم در نظر گرفتن قوانین جدید که منجر به افزایش ۱۵۰ کیلوگرمی وزن خودروهای LMH و LMDh شده‌اند نیز حائز اهمیت است.

ابتدا تنها تویوتا با خودرویی مبتنی بر شاسی اورکا در این دسته‌بندی حضور داشت، اما از اواخر سال گذشته، پژو نیز به این عرصه وارد شد. سپس، شرکت‌های پورشه، فراری، کادیلاک، آکورا و ب‌ام‌و نیز به جمع دیگران پیوستند. البته باید اشاره کرد که آکورا و ب‌ام‌و در فصل 2023 تنها در مسابقات ایالات متحده شرکت خواهند کرد. جالب است بدانید که فراری پس از یک غیبت 50 ساله، در فوریه 2021 از تصمیم خود برای شرکت در این مسابقات خبر داد.

در سال ۲۰۲۴، لامبورگینی و آلپاین نیز به جمع دیگر برندها خواهند پیوست. برخلاف برند ایتالیایی، آلپاین در مسابقات IMSA شرکت نمی‌کند و حداقل در سال نخست، تنها بر رقابت‌های WEC متمرکز خواهد بود.

حداقل نیروی خودروهای مسابقات WEC باید برابر با 520 کیلووات یا 687.5 اسب‌بخار باشد. حداکثر توان سیستم هیبریدی موجود در خودروها باید 200 کیلووات (268 اسب‌­بخار) برای خودروهای LMH و 50 کیلووات (67 اسب‌­بخار) برای خودروهای LMDh باشد. علاوه بر این، خروجی کلی پیشرانه خودروهای LMDh نباید از خروجی خودروهای LMH بیشتر باشد.

مزیت استفاده از خودروهای LMDh مجهز به سامانه چهار چرخ محرک، به دلیل محدودیت‌های اعمال‌شده توسط مقررات مسابقات، به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته است. سامانه هیبرید در خودروهای تویوتا و فراری از سرعت ۱۹۰ کیلومتر در ساعت و در محصول پژو از سرعت ۱۵۰ کیلومتر در ساعت فعال می‌شود که احتمالاً مزیت ویژه‌ای به‌خصوص در طی عبور از پیچ‌ها ایجاد نخواهد کرد.

حداقل وزن تعیین‌شده برای خودروهای تک دیفرانسیل ۱۰۳۰ کیلوگرم و برای خودروهای دو دیفرانسیل ۱۰۴۰ کیلوگرم است.

واقعیت این است که به دلیل سخت‌گیری مقررات، خودروسازان فضای محدودی برای نوآوری در طراحی خودروهای LMH و LMDh دارند. شاید مهم‌ترین بخش برای اعمال خلاقیت، طراحی آیرودینامیک بدنه باشد که همچنان امکان پیاده‌سازی ایده‌های جدید را فراهم می‌کند.