آریل اتم 4RR در پیست ۱٫۳ ثانیه سریع‌تر از بی‌ام‌و S1000RR شد

آریل اتم 4RR با ثبت زمان یک دقیقه و ۱۷٫۲ ثانیه در پیست آزمایشی اتوگِر، بی‌ام‌و S1000RR را با اختلاف ۱٫۳ ثانیه پشت سر گذاشت. این نتیجه در حالی به دست آمد که سوپربایک آلمانی، هم نسبت قدرت به وزن بالاتری دارد و هم حداکثر سرعت بیشتری ارائه می‌کند. رقابت این دو نشان می‌دهد برتری روی کاغذ، لزوماً به سریع‌ترین زمان در یک دور پیست تبدیل نمی‌شود.

در یک سوی این مقایسه، خودرویی بریتانیایی با شاسی نمایان، وزن حدود ۶۶۹ کیلوگرم و موتور توربوشارژ ۵۲۵ اسب بخاری قرار دارد؛ در سوی دیگر، موتورسیکلتی ۱۹۸ کیلوگرمی با پیشرانه چهارسیلندر یک‌لیتری و ۲۱۰ اسب بخار قدرت. تفاوت اصلی فقط تعداد چرخ‌ها نیست: نحوه انتقال نیرو، ترمزگیری، عبور از پیچ و استفاده از آیرودینامیک تعیین می‌کنند هرکدام کجا زمان به دست بیاورند و کجا آن را از دست بدهند.

نتیجه رقابت در اتوگِر؛ اختلافی کوچک اما تعیین‌کننده

آزمون این دو وسیله نقلیه در پیست اتوگِر، هم رقابت مستقیم را شامل می‌شد و هم زمان‌گیری مستقل را. هدایت بی‌ام‌و بر عهده میسون لاو بود؛ قهرمان سابق مسابقات ملی موتورسواری که تجربه حضور در رقابت‌های سوپربایک را دارد. راننده آریل، تجربه حرفه‌ای مشابهی در مسابقات موتورسیکلت نداشت؛ البته این تفاوت به‌تنهایی معیاری برای سنجش مهارت دو نفر در هدایت وسایل نقلیه متفاوتشان نیست.

در رویارویی مستقیم، اتم شروع خوبی داشت و در بخش‌هایی از مسیر جلو افتاد. بی‌ام‌و نیز با استفاده از توان شتاب‌گیری و سرعت خود، چند بار فاصله را کم کرد و حتی از خودرو گذشت. بنابراین مسابقه صرفاً حرکت یک وسیله پشت سر دیگری نبود و جایگاه آن‌ها در طول مسیر تغییر کرد.

در پیچ‌های پایانی، رقابت همچنان نزدیک بود؛ اما آریل توانست از چسبندگی و قابلیت عبور از پیچ خود استفاده کند، دوباره جلو بیفتد و مسابقه را با پیروزی تمام کند. زمان‌گیری جداگانه نیز برتری همین خودرو را تأیید کرد؛ نتیجه‌ای که نشان می‌دهد موفقیت آن فقط به موقعیت لحظه‌ای در رقابت مستقیم وابسته نبود.

این اعداد، پاسخ روشنی برای همین آزمون هستند؛ نه حکمی همیشگی درباره رقابت خودرو و موتورسیکلت. شکل مسیر و سهم پیچ‌ها و بخش‌های مستقیم در آن، بر نتیجه اثر می‌گذارد. در اتوگِر، مجموع توانایی‌های اتم برای جبران برتری‌های بالقوه بی‌ام‌و کافی بود و خودروی چهارچرخ، دور سریع‌تری ثبت کرد.

آریل اتم 4RR؛ موتور هوندا با بازسازی گسترده برای ۵۲۵ اسب بخار

آریل نسخه 4RR را به مناسبت بیست‌وپنجمین سالگرد تولید خانواده اتم توسعه داده است. این مدل ادامه همان ایده‌ای است که اتم را از اسپرت‌های معمولی جدا می‌کند: حذف بخش بزرگی از بدنه و تجهیزات متداول برای رسیدن به وزن پایین. شاسی لوله‌ای نمایان، تجهیزات رفاهی محدود و قطعات بدنه فیبرکربنی، در خدمت همین هدف قرار دارند.

پیشرانه، نمونه‌ای دولیتری و چهارسیلندر از هوندا است که با توربوشارژر کار می‌کند. با این حال، نباید آن را صرفاً موتور استاندارد سیویک تایپ R در شاسی سبک‌تر دانست. آریل مجموعه‌ای از قطعات داخلی و بخش پرخوران را تغییر داده تا موتور برای خروجی بالاتر آماده شود.

پیستون‌ها، شاتون‌ها، میل‌بادامک‌ها، سوپاپ‌ها و توربوشارژر در فهرست بخش‌های ارتقایافته قرار دارند. مونتاژ و آماده‌سازی هر موتور نیز به‌صورت دستی انجام می‌شود و بیش از ۱۰۰ ساعت زمان می‌برد. حاصل این تغییرات، حداکثر قدرت ۵۲۵ اسب بخار و گشتاور ۵۵۰ نیوتن‌متر است؛ ضمن اینکه حداکثر دور موتور حدود ۸۲۰۰ دور در دقیقه اعلام شده است.

انتقال نیرو بر عهده گیربکس شش‌سرعته ترتیبی کوایف است که با پدال‌های پشت فرمان کنترل می‌شود. در گیربکس ترتیبی، دنده‌ها به‌ترتیب بالا یا پایین می‌روند و سازوکار آن برای تعویض سریع در رانندگی مسابقه‌ای مناسب است. نیروی موتور نیز فقط به چرخ‌های عقب می‌رسد؛ بنابراین اتم 4RR دیفرانسیل عقب است، نه چهارچرخ محرک.

برای پیشرانه سه حالت تنظیم قدرت در نظر گرفته شده تا رفتار خودرو متناسب با شرایط تغییر کند. در بالاترین تنظیم، تمام توان این مجموعه در اختیار راننده قرار می‌گیرد. اهمیت این قابلیت زمانی روشن‌تر می‌شود که بدانیم موتور ۵۲۵ اسب بخاری باید خودرویی با وزن کمتر از ۷۰۰ کیلوگرم را به حرکت درآورد؛ ترکیبی که کنترل دقیق پدال گاز را ضروری می‌کند.

شتاب، ترمز و شاسی؛ اتم چگونه از وزن پایین استفاده می‌کند؟

وزن حدود ۶۶۹ کیلوگرمی آریل، نسبت قدرت به وزن آن را به بیش از ۷۸۰ اسب بخار بر تن می‌رساند. این عدد از بسیاری از سوپراسپرت‌ها و حتی شماری از هایپرکارهای گران‌قیمت بالاتر است. البته اهمیت چنین نسبتی فقط در شتاب‌گیری نیست؛ جرم پایین در تغییر جهت و کاهش سرعت نیز به کمک خودرو می‌آید.

شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت اتم 4RR حدود ۲٫۴ ثانیه اعلام شده است. رسیدن از سکون به ۱۶۱ کیلومتر بر ساعت نیز حدود ۵٫۱ ثانیه طول می‌کشد و حداکثر سرعت به حدود ۲۸۲ کیلومتر بر ساعت می‌رسد. کنار هم قرار گرفتن این سه عدد نشان می‌دهد تمرکز خودرو بر شتاب‌گیری شدید است، هرچند سرعت نهایی آن در این مقایسه پایین‌تر از بی‌ام‌و قرار دارد.

سامانه تعلیق قابل تنظیم اولینز، امکان تغییر تنظیمات متناسب با نیاز رانندگی را فراهم می‌کند. ترمزهای مسابقه‌ای AP Racing با دیسک‌های ۳۱۰ میلی‌متری نیز برای کاهش سرعت این مجموعه به کار گرفته شده‌اند. کنترل کشش چندمرحله‌ای، بخش دیگری از تجهیزات مهم خودرو است که به مدیریت انتقال توان به چرخ‌های عقب کمک می‌کند.

بال بزرگ عقب و قطعات آیرودینامیکی اختصاصی، نقش مکمل شاسی و تعلیق را دارند. نیروی رو به پایین حاصل از آیرودینامیک، در سرعت‌های بالا به پایداری و چسبندگی کمک می‌کند. در کنار وزن کم و مرکز ثقل مناسب، این ویژگی‌ها توضیح می‌دهند چرا توانایی اتم به ثبت یک شتاب مستقیم سریع محدود نمی‌شود.

در توصیف رانندگی این خودرو باید تفاوت محیط آن با یک اسپرت متعارف را هم در نظر گرفت. نبود شیشه جلو، بدنه پوشیده و عایق‌بندی معمول، سرنشین را بیشتر در معرض باد و صدای موتور قرار می‌دهد. در گزارش آزمون، نیاز به محافظ چشم و گوش در پیست نیز مطرح شده است؛ موضوعی که ماهیت کم‌واسطه و مسابقه‌ای این خودرو را نشان می‌دهد.

همین ساختار، همراه با واکنش سریع خودرو به فرمان، ترمز و گاز، تمرکز بالایی می‌طلبد. قدرت زیاد در کنار وزن اندک به این معناست که تغییر کوچک در ورودی راننده می‌تواند رفتار خودرو را محسوس تغییر دهد. تجهیزات کنترلی و قطعات مسابقه‌ای، جای دقت راننده را نمی‌گیرند؛ بلکه ابزار استفاده بهتر از ظرفیت خودرو هستند.

بی‌ام‌و S1000RR؛ توان بالا از یک موتور ۹۹۹ سی‌سی

بی‌ام‌و S1000RR یکی از محصولات مهم کلاس سوپربایک است و برخلاف آریل سفارشی، در گروه موتورسیکلت‌های تولید انبوه قرار می‌گیرد. موتور چهارسیلندر خطی آن ۹۹۹ سی‌سی حجم دارد و بدون توربوشارژر، با تنفس طبیعی کار می‌کند. بنابراین دو رقیب، با وجود آرایش چهارسیلندر مشترک، مسیر متفاوتی برای تولید قدرت انتخاب کرده‌اند.

خنک‌کاری با مایع و روغن، چهار سوپاپ برای هر سیلندر و فناوری اختصاصی ShiftCam بی‌ام‌و از ویژگی‌های این پیشرانه هستند. خروجی نسخه مورد اشاره به ۲۱۰ اسب بخار در دور موتور ۱۳ هزار و ۷۵۰ دور در دقیقه می‌رسد. حداکثر گشتاور ۱۱۳ نیوتن‌متر نیز در ۱۱ هزار دور در دقیقه تولید می‌شود؛ اعدادی که ماهیت دوربالای موتور را نشان می‌دهند.

یک جعبه‌دنده شش‌سرعته، نیرو را از طریق زنجیر به چرخ عقب منتقل می‌کند. وزن آماده حرکت موتورسیکلت با باک پر حدود ۱۹۸ کیلوگرم اعلام شده است. با چنین وزنی، نسبت قدرت به وزن به حدود ۱۰۶۱ اسب بخار بر تن می‌رسد؛ رقمی بالاتر از آریل، با وجود آنکه توان مطلق موتور بی‌ام‌و به‌مراتب کمتر است.

شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت S1000RR حدود ۳٫۲۱ ثانیه و حداکثر سرعت آن حدود ۳۰۳ کیلومتر بر ساعت اعلام شده است. در نتیجه، موتورسیکلت در معیار سرعت نهایی پیشتاز است، اما عدد صفر تا صد اعلام‌شده برای آن از اتم کندتر است. این تفاوت یادآوری می‌کند که نسبت قدرت به وزن، به‌تنهایی همه محدودیت‌های شروع حرکت را توضیح نمی‌دهد.

بی‌ام‌و برای مدیریت این عملکرد از کنترل کشش دینامیکی، ABS ویژه موتورسیکلت، حالت‌های مختلف رانندگی، کنترل بلند شدن چرخ جلو و سامانه تعویض دنده سریع استفاده می‌کند. بالچه‌های آیرودینامیکی جدید جلو نیز برای افزایش نیروی رو به پایین و بهبود پایداری در سرعت بالا طراحی شده‌اند. پس آیرودینامیک و کنترل الکترونیکی، فقط در اختیار رقیب چهارچرخ نیستند.

مقایسه مشخصات فنی؛ نسبت قدرت به وزن تمام ماجرا نیست

جدول زیر مشخصات اعلام‌شده دو رقیب را کنار هم قرار می‌دهد. اعداد شتاب و سرعت، مشخصات ارائه‌شده برای آن‌ها هستند و نباید با نتیجه زمان‌گیری یک دور اتوگِر یکسان تلقی شوند. هر معیار، بخش متفاوتی از عملکرد را توصیف می‌کند.

نسبت قدرت به وزن از تقسیم توان بر جرم به دست می‌آید و شاخص مفیدی برای مقایسه اولیه است؛ اما درباره ظرفیت ترمزگیری، تعادل در پیچ یا مقدار نیروی قابل انتقال به سطح مسیر، پاسخ کاملی نمی‌دهد. به همین دلیل، بالاتر بودن عدد بی‌ام‌و الزاماً به معنای سریع‌تر بودن آن در تمام بخش‌های پیست نیست.

از سوی دیگر، قدرت و گشتاور بیشتر آریل نیز به‌تنهایی پیروزی را توضیح نمی‌دهند. خودرو جرم بیشتری برای شتاب دادن و متوقف کردن دارد. نتیجه نهایی به این وابسته است که مجموعه موتور، تایر، ترمز، تعلیق و آیرودینامیک چگونه با یکدیگر کار کنند؛ نه اینکه فقط کدام ستون جدول عدد بزرگ‌تری دارد.

چرا چهار چرخ آریل در این پیست مؤثرتر بودند؟

مهم‌ترین تفاوت در عبور از پیچ‌ها دیده می‌شود. موتورسیکلت برای تغییر مسیر سریع به زاویه خوابیدن و حفظ تعادل وابسته است؛ در مقابل، اتم می‌تواند از چهار تایر برای تحمل نیروهای جانبی استفاده کند. این تفاوت ساختاری در آزمون اتوگِر به نفع خودرو عمل کرد و فرصت جبران زمان را در بخش‌های پیچ‌دار فراهم ساخت.

ترمزگیری، عامل دوم است. مجموعه AP Racing به آریل امکان کاهش سرعت شدید و ترمزگیری دیرتر پیش از پیچ را می‌دهد. سریع بودن در پیست فقط به زودتر گاز دادن مربوط نیست؛ کوتاه کردن زمان کاهش سرعت و آماده شدن برای ورود به پیچ نیز می‌تواند به اندازه شتاب‌گیری اهمیت داشته باشد.

عامل سوم، نیروی رو به پایین است. بال عقب و قطعات آیرودینامیکی اتم در سرعت‌های بالا به پایداری آن کمک می‌کنند و مکمل چسبندگی مکانیکی هستند. البته خود فیبرکربن به‌تنهایی نیروی رو به پایین تولید نمی‌کند؛ شکل و کارکرد قطعات آیرودینامیکی اهمیت دارد، در حالی که استفاده از این ماده به سبک‌سازی مجموعه کمک می‌کند.

بی‌ام‌و همچنان در مسیرهای مستقیم، رقیبی جدی با سرعت نهایی بیشتر بود و در جریان مسابقه نیز توانست عقب‌افتادگی را جبران کند. با این حال، مزیت آن در این بخش‌ها برای خنثی کردن مجموع برتری آریل در سایر قسمت‌های مسیر کافی نبود. نتیجه درست این است که اتم در این پیست سریع‌تر بود، نه اینکه هر خودروی چهارچرخی از هر سوپربایکی سریع‌تر است.

قیمت و انتخاب نهایی؛ دو راه متفاوت برای عملکرد بالا

آریل اتم 4RR محصولی سفارشی است و تولید انبوه ندارد. ساخت اختصاصی، آماده‌سازی زمان‌بر موتور، استفاده از قطعات مسابقه‌ای و بخش‌های فیبرکربنی، همگی در هزینه آن نقش دارند. در طرف مقابل، S1000RR یک سوپربایک تولید انبوه است و از نظر هزینه ورود به این سطح از عملکرد، گزینه در دسترس‌تری محسوب می‌شود.

این قیمت‌ها با دو ارز متفاوت اعلام شده‌اند و مقایسه مستقیم عددی آن‌ها بدون تبدیل ارز دقیق نیست. با این حال، فاصله جایگاه اقتصادی دو محصول روشن است. در مقایسه ارائه‌شده، هزینه خرید و نگهداری بی‌ام‌و نیز به‌مراتب پایین‌تر از خودروی سفارشی آریل توصیف شده، هرچند رقم مشخصی برای مخارج نگهداری در دست نیست.

برای کسی که زمان یک دور پیست معیار اصلی است، نتیجه این آزمون به نفع اتم 4RR تمام می‌شود: شتاب اعلام‌شده سریع‌تر، ترمزهای مسابقه‌ای و توانایی عبور از پیچ، در اتوگِر ترکیب مؤثرتری ساخته‌اند. برای علاقه‌مند به سوپربایک، بی‌ام‌و همچنان نسبت قدرت به وزن بالاتر، حداکثر سرعت بیشتر و هزینه خرید بسیار پایین‌تری ارائه می‌دهد. انتخاب کاربردی، به اولویت میان این ویژگی‌ها و پذیرش تفاوت بنیادی خودرو و موتورسیکلت وابسته است.

اگر هدف شما به‌جای خرید چنین محصولات تخصصی، تهیه خودرویی برای استفاده روزمره است، در خودروشاپ امکان خرید اقساطی خودرو کارکرده مدل ۱۳۹۰ به بالا، با شرایط منعطف و ضمانت معتبر تا سقف ۸۰۰ میلیون تومان فراهم است.

سوالات متداول