سامانه EMAS؛ بستر خردشونده‌ای که هواپیمای خارج‌شده از باند را متوقف می‌کند

اخبار خودرو
تبلیغات خودروشاپتبلیغات خودروشاپتبلیغات خودروشاپتبلیغات خودروشاپ
سامانه EMAS؛ بستر خردشونده‌ای که هواپیمای خارج‌شده از باند را متوقف می‌کند

اگر هواپیما پیش از رسیدن به انتهای باند به‌اندازه کافی سرعت کم نکند، فضای باقی‌مانده برای توقف آن اهمیت حیاتی پیدا می‌کند. این مسئله در فرودگاه‌هایی جدی‌تر است که پشت باند آن‌ها جاده، ساختمان یا آبراه قرار دارد و زمین کافی برای ایجاد محدوده ایمنی در دسترس نیست. سامانه EMAS برای چنین موقعیتی به کار می‌رود: بستری مهندسی‌شده که زیر چرخ‌های هواپیما خرد می‌شود تا انرژی حرکت را جذب کند.

این سطح ممکن است از دور شبیه بتن معمولی باشد، اما قرار نیست مانند کف باند در برابر عبور هواپیما مقاومت کند و سالم بماند. کارکرد آن درست برعکس است؛ مواد باید با مقاومت حساب‌شده تغییر شکل بدهند و هواپیمای عبورکرده از انتهای باند را کند کنند. البته توان توقف این سامانه نامحدود نیست و به مشخصات هواپیما، سرعت ورود و طراحی بستر وابسته است.

EMAS چیست و چرا در انتهای باند نصب می‌شود؟

نام EMAS از عبارت انگلیسی Engineered Materials Arresting System گرفته شده و به معنای «سامانه مهندسی‌شده متوقف‌کننده هواپیما» است. این سامانه یک محدوده توقف اضطراری در انتهای باند ایجاد می‌کند؛ محدوده‌ای که مواد تشکیل‌دهنده آن هنگام عبور چرخ‌ها، به‌صورت کنترل‌شده خرد یا فشرده می‌شوند. بنابراین، ظاهر بتنی آن نباید با ویژگی‌های بتن سخت و متداول اشتباه گرفته شود.

بتن معمولی در سازه‌ها و سطوح فرودگاهی برای تحمل بار به کار می‌رود، اما بستر EMAS برای جذب انرژی طراحی شده است. ویژگی تعیین‌کننده در اینجا صرفاً نرم‌بودن نیست؛ ساختار مواد باید به شکلی مهندسی شود که زیر بار چرخ‌ها مقاومت مشخصی ایجاد کند و هم‌زمان امکان پیشروی همراه با کاهش سرعت را فراهم سازد.

هدف اصلی نصب این بستر، افزایش ایمنی در جایی است که امکان تأمین فضای کافی پس از باند وجود ندارد. EMAS بخشی از مسیر عادی حرکت هواپیما نیست و کاربرد آن زمانی مطرح می‌شود که هواپیما از انتهای باند عبور کرده باشد. به همین دلیل، باید آن را یک راهکار اضطراری و مکمل تجهیزات ایمنی دانست، نه بخشی از فرایند معمول توقف.

چرخ‌ها چگونه با خردکردن بستر سرعت کم می‌کنند؟

هواپیمای در حال حرکت انرژی جنبشی دارد و برای توقف باید این انرژی کاهش پیدا کند. در وضعیت عادی، ترمزها و اصطکاک لاستیک با سطح باند در کاهش سرعت نقش دارند. اما اگر هواپیما بر اثر نقص فنی، کاهش‌نیافتن کافی سرعت یا شرایط نامناسب باند از انتهای آن عبور کند، EMAS مسیر دیگری برای جذب انرژی فراهم می‌کند: تخریب کنترل‌شده مواد زیر چرخ‌ها.

با ورود هواپیما به بستر، چرخ‌های ارابه فرود به‌تدریج در مواد فرو می‌روند. وزن هواپیما باعث خردشدن و فشرده‌شدن ساختار بستر می‌شود و حرکت رو به جلو نیز مستلزم ادامه همین فرایند است. به بیان ساده، هواپیما برای پیمودن هر بخش از این مسیر باید بر مقاومت مواد غلبه کند. نیروی مقاوم حاصل، سرعت آن را کاهش می‌دهد.

نکته اصلی این است که توقف با برخورد به یک مانع صلب انجام نمی‌شود. انرژی حرکت در طول پیشروی، صرف تغییر شکل و خردشدن بستر می‌شود. بنابراین، آنچه در ظاهر تخریب سطح به نظر می‌رسد، همان سازوکار اصلی سامانه است؛ بستری که قرار باشد زیر چرخ‌ها کاملاً سالم بماند، وظیفه تعریف‌شده برای EMAS را انجام نخواهد داد.

چرا مقاومت و ضخامت مواد باید محاسبه شود؟

ساخت چنین سامانه‌ای به معنای قراردادن مقداری بتن کم‌مقاومت در انتهای باند نیست. مواد باید به‌اندازه‌ای مقاومت ایجاد کنند که انرژی حرکت را بگیرند، اما این مقاومت نباید به اعمال نیروهای ناگهانی و مخرب به ارابه فرود منجر شود. همین ضرورت، طراحی مهندسی بستر را از ایجاد یک سطح صرفاً نرم یا شکننده متمایز می‌کند.

ترکیب مواد، استحکام، چگالی و ضخامت بستر با توجه به مشخصات هواپیماهای مورد استفاده در فرودگاه تعیین می‌شود. ابعاد سامانه نیز باید با شرایط کاربرد آن تناسب داشته باشد. در نتیجه، نمی‌توان یک طرح ثابت را بدون بررسی برای تمام فرودگاه‌ها مناسب دانست؛ سامانه باید متناسب با هواپیمای مبنای طراحی و محدودیت‌های محل انتخاب شود.

رابطه میان بستر و ارابه فرود اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا انتقال نیرو از همین نقطه انجام می‌شود. هدف طراحی، کاهش سرعت از طریق مقاومت کنترل‌شده مواد است، نه ایجاد توقفی ناگهانی. به همین علت، ویژگی‌های ظاهری بستر به‌تنهایی چیزی درباره توان واقعی آن برای متوقف‌کردن هواپیما نشان نمی‌دهد.

سرعت ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت دقیقاً به چه معناست؟

طبق اطلاعات اداره هوانوردی فدرال آمریکا، یک سامانه استاندارد EMAS می‌تواند هواپیمای مبنای طراحی فرودگاه را در صورت ورود با سرعت ۷۰ گره دریایی یا کمتر، به‌طور کامل متوقف کند. این مقدار معادل حدود ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت است. قیدهای این مشخصه مهم‌اند: صحبت از سامانه استاندارد، هواپیمای مبنای طراحی و سرعت هنگام ورود به بستر است، نه توقف هر هواپیمایی در هر شرایطی.

مشخصه توضیح و محدوده کاربرد
نام سامانه EMAS؛ مخفف Engineered Materials Arresting System
محل استفاده انتهای باند، برای کمک به توقف اضطراری هواپیمای خارج‌شده از آن
سازوکار جذب انرژی خردشدن و فشرده‌شدن کنترل‌شده مواد زیر چرخ‌های ارابه فرود
سرعت اعلام‌شده برای سامانه استاندارد ۷۰ گره دریایی یا کمتر؛ معادل حدود ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت
شرط مشخصه توقف تناسب سامانه با هواپیمای مبنای طراحی فرودگاه
عوامل مؤثر در طراحی نوع و وزن هواپیما، سرعت ورود، شرایط محیطی و ویژگی‌های بستر

پس عدد ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت را نباید یک تضمین مستقل از وزن، نوع هواپیما یا ابعاد بستر تلقی کرد. توان سامانه در چارچوب طراحی آن معنا دارد. همچنین این عدد به سرعت ورود به EMAS مربوط است و نباید با سرعت هواپیما در بخش‌های دیگر عملیات فرود یا حرکت روی باند یکسان در نظر گرفته شود.

فعال‌شدن بدون حسگر، اما نه جایگزین ترمز

EMAS برای آغاز عملکرد خود به تجهیزات الکتریکی، حسگر یا فرمان خلبان نیاز ندارد. ورود هواپیما و اعمال بار چرخ‌ها بر بستر، فرایند خردشدن مواد و ایجاد مقاومت را آغاز می‌کند. سازوکار توقف در خود مواد و نحوه طراحی آن‌ها قرار دارد؛ بنابراین لازم نیست پس از خروج هواپیما از باند، فرمان جداگانه‌ای برای فعال‌شدن سطح صادر شود.

این ویژگی به معنای بی‌نیازی از ترمزهای هواپیما یا سایر تجهیزات ایمنی باند نیست. EMAS زمانی وارد عمل می‌شود که هواپیما از محدوده انتهایی باند عبور کرده باشد. وظیفه آن پوشش یک وضعیت اضطراری است، نه جایگزینی ابزارهایی که باید پیش از رسیدن به این مرحله سرعت هواپیما را کاهش دهند. محدودیت سرعت و وابستگی عملکرد به طراحی نیز همین نقش مکمل را روشن می‌کند.

چرا همه فرودگاه‌ها به این بستر مجهز نیستند؟

نصب EMAS هزینه‌بر است و به بررسی مهندسی، ارزیابی شرایط آب‌وهوایی و نگهداری نیاز دارد. تناسب آن با مشخصات هواپیماهای فرودگاه نیز باید بررسی شود. بنابراین، تصمیم به استفاده از این فناوری تنها بر اساس وجود فضای خالی در انتهای باند گرفته نمی‌شود؛ محدودیت‌های محل و نیاز ایمنی فرودگاه در این انتخاب نقش دارند.

کاربرد آن بیشتر در فرودگاه‌هایی مطرح است که جاده، ساختمان، آبراه یا کمبود زمین، ایجاد منطقه ایمنی استاندارد را دشوار یا ناممکن کرده است. جمع‌بندی کاربردی این است که EMAS با جذب انرژی در بستری خردشونده می‌تواند احتمال وقوع سانحه شدید را کاهش دهد، اما قابلیت آن باید همراه با شرایط طراحی خوانده شود. مزیت اصلی، متوقف‌کردن هواپیما با تغییر شکل حساب‌شده مواد است، نه برخورد با دیوار بتنی یا مانع فلزی.

برای مخاطبانی که در کنار موضوعات ایمنی حمل‌ونقل، پیگیر خرید خودرو نیز هستند، در خودروشاپ امکان خرید اقساطی خودرو کارکرده مدل ۱۳۹۰ به بالا، با شرایط منعطف و ضمانت معتبر تا سقف ۸۰۰ میلیون تومان فراهم است.

سیستم بتن نرم EMAS
چرخ‌های چرخ‌گرد هواپیما روی بتن نرم سیستم EMAS (Engineered Material Arresting System)
سیستم بتن نرم ایمس (EMAS) در مسیر فرودگاه زیر بدنه هواپیما
سیستم ایمی‌اس (EMAS) بتن نرم در انتهای باند فرودگاه
هواپیمای مسافربری در حال بلند شدن از باند فرودگاه
EMAS یا سامانه مهندسی‌شده متوقف‌کننده هواپیما، بستری ویژه در انتهای باند است که هنگام خروج اضطراری هواپیما، زیر چرخ‌ها خرد و فشرده می‌شود تا انرژی حرکت را جذب کرده و سرعت هواپیما را کاهش دهد.
چرخ‌های هواپیما هنگام ورود به EMAS در مواد بستر فرو می‌روند و با خردکردن و فشرده‌سازی کنترل‌شده آن، نیروی مقاوم ایجاد می‌کنند. این فرایند به‌تدریج سرعت هواپیما را کاهش می‌دهد و مانند برخورد ناگهانی با مانع صلب نیست.
خیر. عدد ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت مربوط به سامانه استاندارد، هواپیمای مبنای طراحی و سرعت ورود به بستر است. توان توقف EMAS به وزن و نوع هواپیما، سرعت ورود، ضخامت و مشخصات بستر و شرایط محیطی بستگی دارد.
به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟
0از 5 امتیاز
( 0 نفر امتیاز داده‌اند )

🚗 جدیدترین خودروهای نمایشگاه (فروش اقساطی)

نظرات کاربران

هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

دیدگاه خود را بنویسید

تجربه، نظر یا سؤال مرتبط با این مطلب را با دیگران به اشتراک بگذارید.

عکس خوانده نمی‌شود
منوی اصلی
پشتیبانی
خودروشاپ اپلیکیشن خودرو شاپ
دانلود iOS دریافت از کافه بازار دریافت از مایکت